Sommige honden met HD laten geen pijn zien terwijl andere zo kreupel kunnen zijn dat alleen een extensieve orthopedische operatie hem van zijn pijn kan verlichten.

Dysplastische pups kunnen voortkomen uit een lijn die generaties lang gezond zijn, omdat de aandoening genetisch zo complex is.
Je krijgt niet eerder HD als waneer de juiste combinatie van genen bij elkaar komt. Alleen naar heup uitslagen van de vorige generaties kijken is niet afdoende. Je moet ook kijken naar de fok historie—was er ooit HD? Waren er nestgenoten of naaste familie leden met HD. Als dat zo is dan is dat een indicatie dat ze waarschijnlijk meer “gevaarlijke “genen dragen, ongeacht de uitslagen.

De juiste geschiedenis is moeilijk te achterhalen. De meest registraties ( OFA. Hirschfield Stichting enz.) zijn gesloten en brengen geen informatie naar buiten over aangetaste dieren. Soms zijn fokkers niet helemaal eerlijk. Vaak worden alleen de honden waarmee gefokt word getest dus is het zelfs nog moeilijker na te gaan. Een fokker kan zich er ook niet van bewust zijn dat er nakomelingen zijn die de aandoening hebben. Niet elke hond met HD moet medicijnen hebben, dus het kan zijn dat niemand er ooit achter komt.

Alle Australian Shepherds waarmee gefokt word moeten een heuptest ondergaan bij een officiële instantie. Een hond waar HD geconstateerd word mag niet gebruikt worden voor de fok. Elke hond, ongeacht zijn uitslag die meerder nakomelingen heeft met de aandoening, vooral die met verschillende en ongerelateerde partners, zouden niet langer voor de fok gebruikt moeten worden.