Pupilmembraan is een overblijfsel van het vlies dat in de embryonale fase de pupil bedekt heeft. Het hoort vlak na de geboorte op te lossen ( weg te gaan ) Soms blijft er een gedeelte of het geheel achter. Dit noemen we een mambraba pupillaris persistens. De meeste MPP’s veroorzaken geen belangrijk gezichtsverlies, maar enkele, vooral die verbonden zijn met het hoornvlies of de lens, kunnen blinde vlekken veroorzaken. Als de MPP nog niet weg is waneer de hond 1 jaar oud is dan is het erfelijk, maar de mate van erfelijkheid is niet bekent.

MPP’s zijn niet verontrustend in puppies. Soms kan een kleine groei achterstand resulteren in het langer achterblijven van resten van het bloedvatsysteem. Deze zijn niet belastend voor de hond. Een pup met MPP moet na 6 maanden opnieuw nagekeken worden. Als de MPP verdwenen is na 1 jaar is er niets verontrustends aan de hand.

Er zou niet gefokt moeten worden met een hond welke de MPP verbonden heeft met het hoornvlies of de lens, ook zou de kruising die dit veroorzaakt heeft niet weer gedaan moeten worden. Op het ECVO formulier kan aangeduid worden welke andere types van MPP in oudere honden voor komen als optie van de fokker. Als je met honden fokt die een ander type MPP hebben, zou je ze niet met naaste familie moeten kruisen of met honden waarvan bekent is dat ze MPP’s hebben.