Heupdysplasie (HD)

Herzien april 2014

 

Heupdysplasie, een combinatie van heupgewrichtlaxiteit en gewrichtsdegeneratie, is een multifactoriële ziekte die voortvloeit uit een combinatie van genetische en omgevingsfactoren. Er is een genetische aanleg voor de ziekte, maar omgevingsfactoren zoals het soort en niveau van beweging, voeding en seksuele sterilisatie hebben invloed op de ontwikkeling en vordering van HD.   Het hebben van heupdysplasie is een risicofactor voor het tevens hebben van elleboogdysplasie; hoe ernstiger de aandoening, hoe hoger het risico.

Sommige honden met HD zullen weinig of geen tekenen van kreupelheid tonen, terwijl andere ernstige hinder zullen ondervinden op vroege leeftijd. Soms kan orthopedische chirurgie de symptomen verlichten, maar de operaties zijn duur.

Dysplastische honden kunnen voortkomen uit meerdere generaties van honden die zijn gescreend en vrij zijn bevonden van HD. Daarom is het noodzakelijk om de heupstatus van collaterale familieleden (die dicht verwant zijn maar die niet vermeld staan op een standaard stamboom) te bekijken om de hoogte van het genetisch risico achter een bepaalde hond te kunnen bepalen.

Het kan moeilijk zijn om aan een nauwkeurige familiegeschiedenis te komen, vooral in de Verenigde Staten waar het niet vereist is om heupresultaten openbaar te maken. Daarnaast wordt van de meeste pups, die als huisdier (en dus niet voor de fok) verkocht worden, de status van de heupen niet bepaald. Alle Australian Shepherds die ingezet worden voor de fokkerij moeten op heupen getest worden. Als een fokker erachter komt dat hij een hond met HD heeft gefokt, zou hij die informatie openbaar beschikbaar moeten stellen door het laten doen van een officieel onderzoek via een systeem dat openbare vermelding toelaat of vereist, door het plaatsen van de informatie op zijn website, of door ervoor te zorgen dat het rapport wordt ingediend bij ASHGI’s IDASH Open Health Database.

Vertaald door Evelien Tewes